Ida

Net voor ze haar geloften aflegt verlaat een jong weesmeisje het klooster waar ze is opgevoed. Ze wil uitvinden wat er met haar familie gebeurd is tijdens de bezetting van de Nazi’s. Ze wordt geholpen door haar tante, het enige familielid dat nog in leven is en die haar vertelt dat ze joods is. Samen gaan ze op reis door het Poolse platteland om de geschiedenis van hun familie te achterhalen.

In sobere stijl vertelt de Pool Pawlikowski het verhaal van Anna (gespeeld door debutante Agata Trzebuchowska), een jonge vrouw die is opgegroeid in een weeshuis en nu op het punt staat haar geloften als non af te leggen. Ze krijgt te horen dat er toch nog een van haar familieleden in leven is, haar tante Wanda. Met enige tegenzin verlaat Anna het klooster om haar op te zoeken. Met drank, muziek en mannen leidt deze Wanda een leven dat in alles het tegenovergestelde is van dat van Anna. Het bezoek lijkt van korte duur te worden, tot ze van haar tante hun echte familiegeschiedenis te horen krijgt, die haar leven in een heel ander licht zet. Samen besluiten de twee vrouwen op pad te gaan om de laatste vragen over hun verleden beantwoord te krijgen.
Ida rakelt behoorlijk wat pijnlijke hoofdstukken van de Poolse geschiedenis op. Pawlikowski is er niet op uit om de kijker een oordeel op te dringen over het verleden van zijn land. Hij laat ons simpelweg het Polen zien waarin hij opgroeide, gefilterd door de beelden en geluiden van zijn vroegste jeugdherinneringen.
Een film die tot leven komt in de details, zoals het geklingel van lepels op soepborden terwijl de nonnen zwijgend aan het avondeten zitten.